Küçükken bit’lenirdik

91119731-2e73-4051-99dc-c3140852a122_002178_18.05

Küçükken mahallemizde yıkık  evler vardı ve biz o evleri güzelleştirmek için günlerimizi verirdik . Diğerlerinden daha az harabe olanı bizim tercihimizdi  ve biz hep onun içinde oyunlar oynardık hatta evin içinde hazine arardık çocukluk işte .

Başımıza en çok gelen olaylardan biriside bitlenmek olurdu ve başımızın kaşınması bizim için alışılagelmiş bir olay olmuştu . Annem bit ilacı alırdı ve ince tarakla bitleri ayırırdı . Sokaktan bulduğumuz yavru köpekleri oraya bağlar ve bekçi yapardık tabi bazı köpekler iplerini dişleriyle kesip kaçarlardı bu mantığı anlamamız  2 yılımızı aldı .

Düşünsenize köpeğin nasıl kaçtığını anlamanız iki yılınızı alıyor . Yaklaşık 5 yaşında felandım . Sonra o evleri büyük adamlar güzel arabalarıyla gelip bizim elimizden alarak apartmanlar yaptılar ve yeni yapılan binaları gördükçe eski gecekondu geliyor aklıma .

Bu yazı Ersen Ve Dadaslar – Bir Ayrilik Bir Yoksulluk Bir Ölüm parçası eşliğinde yazılmıştır

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s