Benim köpeğim Umut’tu ama Umut öldü

kk 182Birgün dersaneye giderken mahallede ufak siyah bir köpek gördüm, çocukların arasından topallayarak geliyordu.Uzaktan gelen inleme sesi kulağımda çalan davullar gibiydi ve onun yanına gittim durumu vahimdi. İlerlemiş bir uyuz hastalığı ve ön iki bacağının ikiside kırılmış ve yanlış kaynamıştı.

Onu evimizin arkasında eskiden tavuk beslediğim yere koydum. Ertesi gün onu veterinere götürmeye çalışırken arabasına almayan yavşak taksicilerle uğraştım ve hiçbiri almadı. Otostop çektim ve kutusunun üstünü örttüm ve içinde kedi olduğunu söyledim . Onu veterinere götürdüğümde bir aşı yaptılar ve yolladılar .

Dönüştü yine otostop çektim adamın birinin arabasına bindim . Adam ‘ bu kutunun içinde ne var açta bakalım ses geliyo canlı mı ‘ dedi.Bende açmak zorunda kaldım adam ben şafiyim(kürt mezhepi) köpek bana haram dedi arabadan indirdi. Sonra yolun geri kalanını kucağımda taşıdım.Köpeğimin adı Umuttu , sonra umut benim yanımda bir ay kaldı.

Uyuz ilaçlarını kullandım vitamin verdim sokakta gezdirdim.Ve şişmanladı , düşünsenize o hasta hayvan kedi bile kovalıyordu.birkaç gün eve dersaneden dolayı geç  geliyordum ve yemeklerini akşam verdim suskundu dikkatimi çekti ama yorgundur diye düşündüm.Ertesi sabaha gittiğim çok olduğunu ve kustuğunu gördüm.Onu direk veterine götürdüm.

Ve doktor ‘ yüzde yetmiş ölür’ dedi. Ve o an dünya başıma yıkılmıştı sanki onu ellerimle öldürüyormuşum diye düşünüyordum.Keşke o akşam eve erken gelseydim diye kendime kızıyordum.Onu yuvasına geri getirdim ve başında 1 saat nöbet tuttum.

Eve gittim sabah kalkıp yemek vermeye gittiğimde ölmüştü.Onu ogün gömdüm.Umutun hastalığı mahalledi başka bir köpekten bulaşmıştı hastalığın adı geçlik hastalığıydı.Bu hastalıktan haberim olsaydı aşısını yaptırırdım malesef bilmiyordum. Hala onun için elimden geleni yapamadığımı düşünüyorum.O hayat dolu bir köpekti hastalığı umrunda bile değildi. Onu ilk yuvasına koyduğum andan veri sahiplenmişti ve yuvasından ayrılmıyordu. Erkekti ama gerçek erkekti. Büyük köpeklerden bile korkmazdı onlara havlardı. Not : Onu özlüyorum….

Reklamlar

2 thoughts on “Benim köpeğim Umut’tu ama Umut öldü

  1. Umut’a çok üzüldüm:( ama onun için elinizden geleni yapmışsınız, uyuz tedavisini yapmışsınız, veterinere götürmüşsünüz, masraf etmişsiniz inanın kendi hayvanını hastalanınca veya başına bir kaza gelince cimrilikten veterinere götürmeyen hayvan sahibi gördüm! ! ! 😦 o melek olmuş şimdi sizin koruyucu meleğiniz olacaktır, bu yaptığınız iyiliklere bir karşılık olarak, fizikte yanlış hatırlamıyorsam hiçbir enerji yok olmaz, dönüşür, onun da mutlaka bir enerjisi vardı ve şimdi bedeni yok olsa da o enerjisi sizinle gelecek olduğunuz her yere..
    blogunuz hem tasarım, hem konular olarak çok güzel elinize sağlık
    takip etmek de istedim ama takip et ya da izleyenler bölümünü bulamadım..yoksa izlemeye alacaktım blogunuz
    sevgiler

    • Merhabalar Müjde Hanım , hoş geldiniz.
      Blog sayfama yaptığınız ziyarete ve değerli yorumunuza çok teşekkür ederim.

      Onu veterinere götürdüğümde bana şöylece bir baktı, sanki nefesi yavaşlamıştı, aklıma geldikçe üzüyor beni ..
      -Blogumu takip etmek istiyorsanız sol kenarda film resimlerinin üstünde ‘ Absürt ve Trajedide yayınlanacak yeni yazılar ..’ bir yazı var onun altında bir boşluk var oraya e posta adresinizi yazmanız yeterlidir..

      Saygılar …

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s